My Last Talk
สิ่งที่ปีสอน
ชีวิตเอียงเพราะสิ่งเล็กๆ ที่ทำซ้ำ ไม่ใช่เพราะการตัดสินใจครั้งใหญ่ เข้านอนเร็วขึ้น ขอโทษก่อน กินข้าวกับใครสักคน ถ้าส่งจดหมายถึงตัวเองตอนหนุ่มได้ ฉันจะบอกว่า อย่าเป็นคนที่ไปถึงก่อนคนเดียว จงเป็นคนที่ไปถึงพร้อมกับคนอื่น
ที่สำหรับบันทึกชีวิตและช่วงเวลาสำคัญอย่างสงบ
ชีวิตเอียงเพราะสิ่งเล็กๆ ที่ทำซ้ำ ไม่ใช่เพราะการตัดสินใจครั้งใหญ่ เข้านอนเร็วขึ้น ขอโทษก่อน กินข้าวกับใครสักคน ถ้าส่งจดหมายถึงตัวเองตอนหนุ่มได้ ฉันจะบอกว่า อย่าเป็นคนที่ไปถึงก่อนคนเดียว จงเป็นคนที่ไปถึงพร้อมกับคนอื่น
ช่วงที่เสียใจที่สุดไม่ใช่ความล้มเหลวต่อหน้าคน เป็นบ่ายที่ฉันผลัดสายของคนรักเพราะประชุม แล้วไม่ได้โทรกลับ ผลประชุมลืมไปแล้ว เสียงนั้นยังอยู่ ถ้าคุณอยู่ในบ่ายแบบเดียวกัน จงรับสาย ตารางนัดยังเปิดใหม่ได้ บางเสียงไม่เปิดอีก
วันนี้ฉันวางความน้อยใจที่แบกมาหลายปี ถ้ายังถือไว้ เวลาที่เหลือจะกลายเป็นโกดังของความผิดเธอ นี่ไม่ใช่การลืม ความทรงจำอยู่ได้ แต่การลงโทษหยุดได้ ฉันหวังว่าคืนที่เธอเองก็ฝ่ามา จะยอมปล่อยเธอเช่นกัน