My Last Talk
อย่าร้องไห้นานนัก
ถ้าฉันไปก่อน อย่าร้องไห้นานเกินไป เวลาที่ใช้ร่วมกับเธอ คือช่วงที่มีความสุขที่สุดในชีวิตฉัน ฉันอยากให้บ้านยังอุ่น เปิดหน้าต่างบ้างเป็นครั้งคราว และกินข้าว ฉันไม่ได้ขอให้ลืม ฉันขอแค่อย่าให้ความเศร้าเป็นห้องเดียวของเธอ
My Last Talk
A quiet place to read words someone might leave at the end of a life.
My Last Talk
ถึงลูก
พ่อพูดคำว่ารักไม่เก่ง ขอโทษ น่าจะพูดให้บ่อยกว่านี้ ลูกไม่ต้องใช้ชีวิตมาซ่อมสิ่งที่พ่อทำไม่เสร็จ เดินตามจังหวะของตัวเอง เหนื่อยก็พัก พ่อภูมิใจในตัวลูก โดยไม่เกี่ยวกับรางวัล
My Last Talk
ถึงคนที่ฉันทำร้าย
ฉันเป็นฝ่ายขึ้นเสียงก่อน เธอเป็นฝ่ายปิดประตูก่อน ถ้าย้อนได้ ฉันจะยืนรอจนเธอพูดจบ เธอไม่ได้อ่อนไหวเกินไป ฉันรีบ และความรีบทำให้คนอื่นเล็กลง จะให้อภัยหรือไม่เป็นสิทธิของเธอ มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
My Last Talk
ในงานของฉัน
ไม่ต้องใส่ดำทั้งห้อง วางรูปที่ฉันยิ้มไว้รูปหนึ่ง และอย่าเขียนคำอาลัยให้ฉันดูดีเกินจริง ฉันใจร้อน และผลัดคำรักไว้ทีหลัง จำฉันอย่างนั้นก็พอ หลังงานให้กินข้าวด้วยกัน อย่าส่งฉันไปทั้งที่ท้องว่าง